Page content

Ook pensioen zonder verzekering

Geschreven door Paul van der Heide

PensioengeldHet komt nog steeds voor, dat een werknemer niet wenst deel te nemen aan een pensioenregeling. Voor een werkgever die een werknemer graag wil aannemen best verleidelijk. Het scheelt de werkgever immers de dure pensioenpremie. In de zaak die ik hier wil bespreken, lag dat echter wat anders. De werkgever en de werknemer hebben in dit geval afgesproken, dat de pensioenpremie wordt gecompenseerd door een hoger salaris. Op zich niet vreemd, immers een werkgever en werknemer zijn vrij om met elkaar overeen te komen wat ze willen. Het is echter niet ongevaarlijk voor de werkgever, zoals in het onderstaande duidelijk wordt.

De werknemer komt op 3 januari jongstleden, op 34 jarige leeftijd om bij een noodlottig ongeval. De onderneming is een kleine onderneming met 4 man personeel, dus de gebeurtenis heeft een bijzonder grote impact op de onderneming en vooral op de mensen binnen het bedrijf. Het laat diepe sporen na. Op 12 januari wordt de werkgever gebeld door de broer van de overleden werknemer. Hij handelt de financiele zaken af voor de weduwe en informeert naar de pensioenregeling. De werkgever geeft aan dat deze overleden werknemer dit zelf zou regelen en ter compensatie een hoger salaris heeft gekregen. Hij biedt alle hulp aan die nodig is om het uit te zoeken. Tevens zal hij een kopie sturen van de afstandsverklaring. Aldus is ook gedaan.

Een week later belt de verzekeraar van de pensioenregeling. Ze hebben van de broer een vraag gekregen of de werknemer in aanmerking komt voor een nabestaandenpensioen. Zij hebben echter geen gegevens en er is geen dekking. De werkgever stuurt ook aan de verzekeraar een kopie van de afstandsverklaring en beschouwt de zaak als afgedaan. Dat is echter iets te makkelijk geredeneerd zoals blijkt uit de brief die hij eind januari van de verzekeraar ontvangt.

Op grond van de uitvoeringsovereenkomst stelt de verzekeraar dat de werknemer gelet op art 5 van de Pensioenwet en de uitleg die DNB hieraan heeft gegeven, wel degelijk in aanmerking komt voor nabestaandenpensioen. Het standpunt van DNB is, dat een werknemer niet de dupe kan worden van het feit dat een werkgever een werknemer niet aanmeldt bij een verzekeraar, of bijvoorbeeld vergeet om salarisstijgingen door te geven. Het feit dat er een pensioenregeling bij het bedrijf is en daarin is bepaald, dat alle werknemers hierin zijn opgenomen, is voldoende.

In de uitvoeringsovereenkomst is daarnaast bepaald, dat de werkgever alle bij hem in dienst komende werknemers moet aanmelden voor de pensioenverzekering. In dit geval is dat niet gebeurd. De verzekeraar stelt daarom dat er door de werkgever jegens de verzekeraar contractbreuk is gepleegd. Dat de werknemer niet wenste deel te nemen aan de pensioenregeling is geheel buiten de verzekeraar om gegaan. De afstandsverklaring is een overeenkomst tussen de werkgever en de werknemer, waar de verzekeraar buiten staat. Daarnaast heeft de verzekeraar n.a.v. het door DNB ingenomen standpunt de werkgever ruime tijd geleden al een brief gestuurd. Hierin heeft zij al haar pensioenrelaties gewezen op het feit, dat wanneer nabestaanden pensioen komen claimen, zij als verzekeraar zich gehouden voelt dit te gaan uitkeren. Vervolgens stelt de verzekeraar, dat zij nu schade lijdt door nabestaandenpensioen uit te moeten keren zonder dat dit verzekerd is geweest. Deze schade zal zij verhalen op de werkgever. Nu breekt er toch enige paniek bij de werkgever uit. Zijn pensioenadviseur wordt ingeschakeld. Deze weet de werkgever mee te delen, dat het nabestaandenpensioen 10.000,- euro per jaar bedraagt en dat de contante waarde hiervan ongeveer 350.000,- is.

De werkgever wordt een paar dagen later door de verzekeraar geinformeerd dat zij de schade inderdaad op hem zal verhalen. De werkgever schakelt zijn advocaat in. Deze geeft aan, dat het een zeer lastige zaak wordt en dat hij bang is dat de verzekeraar echt een punt heeft.

Geluk bij een ongeluk in dit geval is, dat de pensioenadviseur indertijd een concept heeft verstrekt voor de afstandsverklaring en dit ook kan worden aangetoond. Hierdoor kan in ieder geval bewezen worden, dat de adviseur op de hoogte was van de afstandsverklaring en er actief aan heeft meegeholpen. Hij is verzekerd voor aansprakelijkheid, dus wellicht is hier (een deel van) de schade te verhalen.

Inmiddels krijgt de weduwe haar uitkeringen, dat is in ieder geval het goede nieuws. Hoe deze zaak verder afloopt is nog ongewis, hoewel ik er zelf wel een mening over heb. De enige manier waarop je deze situatie kunt voorkomen is een driepartijen overeenkomst sluiten tussen de werknemer, de werkgever en last but not least de pensioenverzekeraar. Het is echter zeer de vraag of de verzekeraar mee zal willen werken aan een afstandsverklaring. Alleen in het geval deze laatste meewerkt aan een drie partijen overeenkomst, kan naar mijn mening succesvol van deelname aan een pensioenregeling worden afgezien. In alle andere gevallen blijft het risicovol.